نقدي بر سياست‏مداران ايران در قبال آمريکا.
مطلب را در آدمکها مطالعه کنيد.

حضرت علي(ع) مي فرمايد: «من عاشق زندگي ام و بيزار از دنيا!» از ايشان پرسيدند: مگر بين زندگي و دنيا چه فرقي است؟ فرمود: «دنيا حرکت بر بستر خور و خواب و خشم و شهوت است و زندگي ، نگريستن در چشم کودک يتيمي است که از پس پرده ي شوق تو را مي نگرد»
زندگي را به تمامي زندگي کن،در دنيا زندگي کن بي آنکه جزئي از آن باشي. همچون نيلوفري باش در آب، زندگي در آب بدون تماس با آب! زندگي به موسيقي نزديکتر است تا به رياضيات...رياضيات وابسته به ذهن اند، و زندگي در ضربان قلبت ابراز وجود مي کند!نمي توانيم گذشته را تغيير بدهيم، تنها بايد خاطرات شيرين را به ياد سپاريم و لغزش هاي گذشته را توشه ي راه خردسازيم ، نمي توانيم آينده را پيش بيني کنيم ، تنها بايد اميدوار باشيم و خواهان هر آنچه که نکوست ، و باور کنيم که چنين خواهد شد.اگر بتوانيم از شکستن يک دل جلوگيري کنيم ، زندگيمان بيهوده نخواهد بود... اگر بتوانيم يک زندگي را از درد تهي و يارنجي را فرو نشانيم ، اگر بتوانيم پرنده ي مجروحي را کمک کنيم تا دوباره به لانه بازگردد ، زندگيمان بيهوده نخواهدبود.
زندگي يک سفر است ، و تو آن مسافري باش که در هر گامش ،ترنم خوش لحظه ها جاريست ... با دم زدن در هواي گذشته و نگراني فرداهاي نيامده ، زندگي را مگذار که از لابلاي انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر رود.روياهايت را فرو مگذار که بي آنان زندگاني را اميدي نيست و بي اميد ، زندگاني را آهنگي نيست.
زندگي سخت ساده است! خطر کن ، وارد بازي شو ، چه چيزي از دست مي دهي؟ با دستهاي تهي آمده ايم و با دستهاي تهي خواهيم رفت، نه! چيزي نيست که از دست بدهيم، پس هر لحظه را به گونه اي زندگي کن که گويي واپسين لحظه است ، و کسي چه ميداند؟
شايد آخرين لحظه باشد...    از نوشتارهاي رزين