گاه مي‏شود در جستجوي مطلبي سر از وبلاگ‏هايي مي‏اوريم که هدف ما نبوده‏اند ، اما داراي مطالبي قابل تامل و حتي بهتر از هر مقاله و پژوهشي که در آن زمينه مشاهده کرده‏ايد مي‏باشد. گاهي مي‏گذريم گاهي به آن دل مي‏بنديم.

در اين دنياي مجازي سخن‏هاي ناگفته آنقدر هست که اگر همه قلم گردند و تا سحرگاهان همه بنگارند باز حرف‏هاي ناگفته‏ي بسياري مانده است.
آري اندک زماني است با هم هستيم ، اما درس‏هاي بسياري آموختم. آنگاه که نااميدانه به رفتن مي‏انديشيدم ، شما اميد بودنم شديد. فکرش را هم نمي‏کردم اين همه وبلاگ پارسي زبان ، يک عالمه حرف ناگفته ، ميلياردها متن زيبا و دقيق ، سرشار و پر محتوا در اين دنياي مجازي باشد و مني که سالها بر اين وب مي‏چرخيدم آنها را نديده و نخوانده بودم.
براي همين گاه گه چرخي مي‏زنم سعي بر آن دارم چند مطلب را نگاهي اندازم تا کلامي تازه بياموزم. آري بسيار آموختم از درس کلاس اول. در آغاز راه بايد سخت کوشيد.
گاه به دنبال کلمه‏اي هستيم که سر از جايي ديگر آورده‏ايم ، قدري تحمل کنيم ، شايد او سکويي است براي مقصدي که مي‏جوييم. شايد آن همان چيزي است که بايد مي‏ديدم و ساده از آن گشته‏ايم.
مطالب وبلاگ و سايت‏هايي که به آن سر زدهايم را نگاهي ديگر اندازيم شايد در آن ميانه چيزي بوده که سرنوشت ديگري برايمان به ارمغان مي‏اورد.
وبلاگ‏ها از الگوريتم و فلسفه‏اي پيروي نمي‏کنند ، حال امروز نويسنده‏يي پنهان و مجهول است که در پس صفحه‏اي ديگر با تو تعامل دارد.
وبلاگ‏ها هم شعرند هم داستان ، هم عشق است و هم غم ، هم نقد است و هم مذهب هم اخلاق هم عرفان ، هم شور است و مرگ اما هر چه باشند زيبايند مگر آنچه از جنگ و خشونت و ظلم و سياهي باشد.
آري زيبايي را همه دوست دارند ، آرامش را ، ساحل و دريا و آسمان را. بايد صاف بود و زلال و شفاف.

چندي است افتخار همکاري با وبلاگ گروهي آدمکها را دارم. يادم شده بود بگم