آنچه هستيم يا بدنبالش هستيم شکل دهنده موقعيت کنوني ماست.
چندي است که آيهي
«...بغير حساب» را زياد ميشنوم ، بر آن شدم که به کمک آنچه از دوستان و اساتيدم شنيدهام معنايي برايش بيابم.
ترجمهي آيهاي که شنيده بودم "...به هر کس که بخواهد بي حساب کتاب ميبخشد...".
يکي از استادها نقش کلمهي "مَن" را همچون کليد گنجينهاي در نظر گرفت و چنين بيان کرد: "ترجمهي آيه خدا به هرکس که بخواهد ميدهد و... ميباشد. ولي من دوست دارم بگويم خدا به هرکس چيزي را که بخواهد ميدهد ، واضحتر آنچه به دنبالش هستيم را به ما ميدهد. اين از رموز سياليت قرآن است..."
خوب مشخص است که ترجمهي نخست »نقش انسان را در راه تعالي حذف ميکند« همچنين »جنبهي جبر (هم بشارت و هم انذار) در آيه به وضوح ديده ميشود« در حاليکه در برداشت بعد با اينکه خداوند در مرکز قرار دارد ولي ما هستيم که محيط خويش را ساختهايم. (من هم ترجمهي دوم را دوست دارم).
ديگر تاب نياوردم ، قرآن را برداشته تا برداشت را در جانِ بيپايانش به آزمون گذارم.
7 آيه پيدا کردم (چه عدد جالبي!).
بقره (2) آيهي 212 - آلعمران (3) آيهي 27 - آلعمران (3) آيهي 37 - نور (24) آيهي 38 - ص (38) آيهي 39 - زمر (39) آيهي 10 و غافر (40) آيهي 40
چهار آيه مرا در خويش گرفتند و شايد پردهي نازکي از حجابِ چشم را به نورِ روحافزايشان زدودند.
سورهي آل عمران آيات 26 و 27:
«قلِ اللهمَ مَلکَ المُلکِ توتِي المُلکَ مَن تَشاءُ و تَنزِعُ المُلکَ مَمِن تشاءُ و تعزُ مَن تشاءُ و تُذلُ من تشاءُ بيَدِکَ الخيرُ اِنکَ علي کلِ شيءٍ قدريرٌ» «تولِجُ اليلَ في النهارِ و تولج النهارَ في اليلِ و تخرجُ الحيَ مِن الميتِ و تخرجُ الميتَ مِنَ الحيِ و ترزقُ من تشاءُ بغيرِ حساب»
بگو خداوندا ، اي فرمانرواي هستي ، به هرکس که خواهي فرمانروايي بخشي و از هر کس که خواهي فرمانروايي بازبستاني ، و تويي که هرکس را خواهي گرامي داري و هرکس را خواهي خوار کني ، دست تو خير است ، تو بر هر کار توانايي * از شب بکاهي و بر روز بيافزايي و از روز بکاهي و بر شب بيفزايي ، زنده را از مرده برآوري و مرده را از زنده ، و هر کس را خواهي بيحساب روزي دهي.
سورهي نور آيه 38
«ليجزيهمُ الله احسنَ ما عملوا و يزيدهُم مِن فضلهِ اللهُ يرزقُ من يشاءُ بغيرِ حساب»
تا خداوند به بهتر از آنچه کردهاند پاداششان دهد و از بخشش خويش بر پاداش آنان بيفزايد ، و خداوند هر که بخواهد بيحساب روزي ميدهد.
سورهي زمر آيه 10
«قل يعبادِ الذينَ آمنوا تَقوا ربَکم للذينَ اَحسنوا في هذهِ الدنيا حسنهٌ و ارضُ اللهِ وسيعهٌ انما يوفي الصابرونَ اجرَهم بغيرِ حساب»
بگو اي بندگان مومن من از پروردگارتان پروا کنيد ، براي کساني که در اين دنيا نيکي کنند پاداش نيکوست ، و زمين خدا گسترده است ، همانا پاداشان شکيبايان بيحساب و تمامي داده خواهد شد.
سورهي غافر آيه 40
«مَن عملَ سَيئةً فلا يجزي الا مثلَها و من عمل صالحاً من ذَکرٍ او اُنثي و هو مومنٌ فاولئکَ يدخلون الجنةَ يرزقونَ فيها بغيرِ حساب»
هرکس کار ناپسندي مرتکب شود ، جز به مانند آن جزا نيابد....